Salçalı Bulgur Pilavının Yanına Ne Gider? Bir Akşam Yemeği, Bir Hatıra
Bir akşam, Kayseri’nin o her zamanki soğuk havasında, yalnızca evin içinde değil, ruhumda da bir hüzün vardı. Evde yalnızdım, bu da aslında her zaman bir anlam taşır. Çünkü evde yalnızsanız, yemek de yalnızca bir şeyleri doldurmak için değil, bir anlam yaratmak için yapılır. İşte o akşam, klasik bir kayserili gibi, salçalı bulgur pilavı yapmaya karar verdim. Hem pratik, hem de doyurucu. Ama aklımda bir soru vardı: Salçalı bulgur pilavının yanına ne gider?
Yemek yapmak bana bazen sadece karın doyurmak gibi gelmez. Her tabağa bir anlam yüklerim. O yüzden yemek yaparken kendimi en çok bulduğum zamanlar olur. O an hissettiklerim, hislerim, hafızamdaki anılar tabaklara sızar. O akşam da salçalı bulgur pilavı, hayatımın bir dönemini hatırlatıyordu.
Bir Gece, Bir Anı
Günün yorgunluğu ile mutfağa girdiğimde, dışarıdaki soğukla içimdeki karanlık arasında ince bir çizgi vardı. Ellerimi sabırsızca mutfak tezgahına koyup, tencereye koyacağım salçalı bulgurların yanına ekleyeceğim baharatları düşündüm. Limon, pul biber, biraz kimyon… Sonra bir an durdum. Hangi salçalı bulgur pilavının yanına, gerçekten yakışacak olan şey?
Birden gözümün önüne eski bir akşam yemeği sahnesi geldi. Geçen yıl annemle birlikte mutfakta, sabah kahvaltısından kalan salçalı bulgur pilavını ısıtıyorduk. Birlikte yemek hazırlamak, annemle aramızdaki en özel anlardandı. O zamanlar her şey çok daha basitti. O an, annemin kokusunu, mutfaktan yayılan o mis gibi pilav kokusunu hatırladım. Ama bir eksiklik vardı. Annem artık burada değildi.
İç Sesim: “Yaşam, yemek gibi… Her şeyin bir yeri var, ama bazen kayboluyor. Salçalı bulgur pilavı bile… eksik…”
Kendimi biraz daha kaybolmuş hissediyorum. Salçalı bulgur pilavı mutfakta bir süre daha kaynarken, aklımda onunla geçmişi, annemin tariflerini, o güzel yemek anlarını düşünmeye başladım. Belki de gerçekten hayatı, bulgur pilavı kadar basit yapmaya çalışıyordum. Ama ondan çok daha fazlası vardı.
Yanına Ne Gider? Kırık Bir Kalp ve Birkaç Yudum Ayran
Salçalı bulgur pilavı mutfakta kaynamaya devam ederken, biraz daha derinlemesine düşündüm. Yanına ne gider? Pilavın yanına en iyi ne giderdi? Elbette ayran! Bu kadar basit bir sorunun cevabını, bir insanın yıllardır yemek yaparken bulamaması tuhaf. Ayran, bu toprakların her köyünde, her evinde bulunan bir şey. Salçalı bulgur pilavının yanına ne gider, sorusunun cevabı aslında her zaman çok basitti. Ayran!
Ama ben bir gariplik hissediyorum. Bu kadar kolay bir cevabı neden bu kadar uzun düşündüm ki? Hızlıca dolaba yöneldim, ayranımı aldım, ama yine de garip bir boşluk vardı içimde. O boşluk, salçalı bulgur pilavının yanına ekleyeceğim bir şeyin eksik olduğunu hissettiriyordu.
İç Sesim: “O kadar çok baharat koysan ne olacak, sonuçta içeride eksik bir şeyler var. O eksiklik de annemle ilgili, değil mi?”
Evet, tam olarak buydu. Salçalı bulgur pilavının yanına, sadece fiziksel değil, duygusal bir şeyler de eklemek gerekiyordu. Annemle paylaştığım o eski yemek anıları, şimdi bu pilavın yanında eksik gibiydi. Ama her şeyin eksik olması da garip bir şekilde beni tamamlıyordu. Salçalı bulgur pilavının yanına en iyi gidecek şeyin ayran olduğunu biliyordum ama ruhumda bir eksiklik vardı.
İç Sesim: “Her şeyin bir tadı vardır. Ama bazen o tadı bulmak için biraz beklemek gerek.”
İçimdeki Tatlar: Yemek ve Duygular
Sonunda, salçalı bulgur pilavı hazır oldu. Tüm hazırlıklar bitmişti. Fakat yemek masasına oturduğumda, eksik hissettiğimi fark ettim. O kadar lezzetli, o kadar güzel gözüküyordu ki pilavım, ama içimde bir boşluk vardı. Annemin mutfakta olduğu, birlikte yemek pişirdiğimiz günler gibi. Kafamı kaldırıp bakınca, eski resimlerim duvarda asılıydı. O an, pilavın yanında, sadece ayran değil, geçmişin bir parçası da vardı.
Hayat bazen böyle bir şey işte. Her şeyi yapıyorsun, ama bazı şeyler eksik kalıyor. O eksiklik, bir zamanlar hayatına dahil olmuş olan, ama şimdi yok olan şeylerin özlemi gibi. Salçalı bulgur pilavının yanına en iyi gidecek şeyin geçmişle barışmak olduğunu fark ettim. Annemle birlikte yemek yapmak, beraber kahkahalar atmak… İşte bunlar, pilavın yanına en iyi giden şeylerdi.
İç Sesim: “Bazen yemek de hatıra bırakır. Bunu yazmaya başladığımda fark ettim… Bu pilav yalnızca bir yemek değil, duygularla dolu bir anıydı.”
Sonuç: Yanına Bir Hatıra, Biraz Ayran
Sonuç olarak, salçalı bulgur pilavının yanına her şey giderdi. Ama en çok hatıralar, geçmişle barışmak ve ayran giderdi. Yemek, sadece bir karın doyurma meselesi değil, bir anlam yaratma meselesiydi. Salçalı bulgur pilavının yanına eklediğim her baharat, geçmişin bir parçasıydı. Ve bu anı, her lokmada bir parça daha hissettim.